Kur’an kendisini kolay anlaşılır ve basit olarak tanımlıyor. Bu yönüyle İslamdan – tabiri hoş görün lütfen – tarikatlara malzeme çıkmaz. Şeyhler, kutublar olacak, silsileler yaşatılacak, özel geceler ihdas edilecek, bu gecelere has namazlar kılınacak, her tarikat kendine has zikir çekecek, kiminin -yahudi tarikatlarındaki gibi – halka olup sallanması olacak vs.. Hatta dinin bekası için hadisler uydurulacak.
Din ülkemizde tarikatler üzerinden yaşanmaya çalışıldığından yukarki müessese yaşamak için tenkide kapalı olmak durumundadır.

Nasılsa şeyh efendi herkesin yerine düşünmekte ve her şeyi bilmektedir. Dolayısıyla “geleneksel islam” kolaylıkla “Rasulallah’ın tebliğ ettiği İslam” yerine ikame edilmiş olur. Her bid’at bir sahih sünneti de kaldırınca bozulma hızla sürer.

Kur’an çok yerinde akledenlerden bahseder malum. Akletmez misiniz ? sorusunu sıkça sorar. Akletme melekesi ve hakkı şeyh efendi veya bir takım kurumlara devredilince kim neyi ve nasıl tenkit edebilir ki ?Bir de bu yapılar müridlerce hayata tutunma müessesesi olarak kabul görünce “tenkit” kimsenin işine gelmez. Sorumluluk sahibi tenkit eder. Sorumluluk şeyhe yüklendikten sonra tenkit zaten ortadan kalkar.
Çarpık tarikat kurumu -tenkidi kabul etmediğinden bizatihi yaşadığımız fetret devrinin de en önemli müsebbiplerindendir vesselam
Selam ve dua ile, Ahmet Us